Zo moet het voelen, om iemand te baren.
Wacht, waar gaat u heen. Hij wil u niet ontmoeten.
Hij moet wel, ik ben zoiets als een vader voor hem.
Op het einde wat was dat?
Dat heet drakenvlammen. - Kun je me dat leren?
Ik kan me voorstellen hoe opwindend dit voor u is om u figuren te leren kennen.
Maar we zijn hierheen gekomen om uit te vinden hoe we...
hem terug in het boek te kunnen sturen.
je vader brengt me op een idee voor een nieuwe figuur.
Een meesterdief, die voorwerpen steelt.
Net als een ekster, die blinkende voorwerpen van vensterbanken steelt.
Ik probeerde je figuren niet te stelen. - U heeft ze uit het boek gehaald,
en nu wilt u ze bij me vandaan houden. Dat mijn vriend, heet pure diefstal.
Ik probeer gewoon mijn vrouw terug te krijgen.
Dustfinger... - Ik kon hem niet tegenhouden. - Ik ben blij om je te ontmoeten.
Je littekens zijn perfect, precies zoals ik ze me had voorgesteld.
Ik heb u toch gezegd dat hij bang is. - Toch niet voor mij, hoop ik.
Nee, hij is bang voor het eind van het boek. - waarom? Omdat hij dan sterft?
Nee, toch.
Ik begrijp het. Het spijt me. - Gaat hij op het eind dood?
Ik moest het verhaal toch spannend maken, er is niet altijd een happy end.
Precies zoals in het echte leven.
Hoe gaat het gebeuren?
Een van de mannen van Capricorn zal je doden.
Omdat je Gwin wil redden
Een ontroerende scene, ik heb gehuild toen ik hem schreef.
Denkt u nu echt dat dat mij wat interesseert?
U heerst niet over mijn lot.
Anders was ik ook niet hier. Ik ben niet zomaar een figuur uit je boek.
En u... bent niet mijn God.
Luister naar me, oude man...
heeft u nog een exemplaar van het boek, ik moet het weten, want ik wil naar huis.
Het probleem is dat het al zeker decennia niet meer gedrukt word.
En de eerste oplage was toch al klein.
Toen kwam er brand in de opslagplaats, en de uitgeverij raakte bankroet.
Dit kan eeuwig duren.
Stop daarmee. Voor zulke onzin is er nu geen tijd.
Hou op!
Je bent net zo zuur als geitenpis.
Dank je. En ik wil niet eens weten hou je dat weet.
Kijk toch eens om je heen. Deze tuin is net een paradijs.
Geen slavendrijvers, geen zandstormen, geen vlooien.
Geen vrede en geen rust.
Nee, dat is ook wat anders.
Ik had nog een paar exemplaren bewaard.
Ik heb die ooit eens, een paar jaar geleden in januari,
uitgeleend aan een boekenbeurs,
en ze werden toen gestolen.
Ik vermoed dat Capricorn achter de diefstal zal zitten.
Toenmaals, dacht ik gewoon dat ik pech had.
Hier is het toch! Het originele manuscript.
Kijk eens, met de typemachine geschreven, kun jij je dat voorstellen?
Alsjeblieft.
Na al die jaren, herinner ik me nog alle figuren.
De waternimfen.
in een bewegingsloos woud.
En in de kastelen van Imbra...
De zwarte prins.
De speelmensen.
En jij natuurlijk, Dustfinger. Net als de schurken.
De hertog, Capricorn, de brandstichters.
En de slechtste van allemaal, de Schaduw.
Een geweldig boek, als zeg ik het zelf.
Ik zou ook graag het boek ingaan en meedoen. - Sluit maar achteraan in de rij, oude man.
Ik heb bladzijde 209 tot en met 447. Welke heb jij?
Ik heb de rest.
Goed, maar ik heb het nodig. - Nu kun je me teruglezen, toch?
Ik kan het proberen.
Maar eerst moet ik mijn vrouw eruit lezen, om te zien of het haar goed gaat.
Anders doe ik het niet. - Dan hebben we een probleem.
Wat bedoel je daar nu weer mee? - Je kunt haar er niet uitlezen.
Waarom niet?
Ze is niet in het boek.
En dat hou je voor je. - Ik heb haar gezien.
Ze is niet meer in het boek. Ze is...
Waar? - Ze is in het dorp van Capricorn.
Darius heeft haar eruit gelezen. - Ze leeft nog?
We waren er net nog en je hebt niks gezegd? - We hadden het boek nodig.
Wij hadden het boek niet nodig. - Ik heb het boek nodig.
Mijn moeder was daar en jij hebt niks gezegd?
Luister... Kijk me alsjeblieft niet zo aan.
Als je vader de waarheid wist, had hij me nooit geholpen met het boek te zoeken.
En ik heb het boek nodig! - Egoïstisch, afschuwelijk, zwak karakter.
Niet mijn schuld, hij heeft het zo geschreven.
Dat zie ik anders.
Vertel me hoe ik haar kan vinden.
Eerst lees je me terug. Beloof me... - Vertel me waar ik mijn vrouw kan vinden?
Ik mis mijn familie ook.
Goed. - Beloof het.
Ik beloof het.
Ik wil ook helpen, om ma te redden.
Neem me mee. - Je weet dat dit niet gaat.
Maat ik kan je helpen.
Je helpt me door hier te blijven, zodat je veilig bent.
Dat kun je doen - Jij weet niet wat ik allemaal kan.
En ik weet het zelf ook niet, - Meggie, liefje, alsjeblieft.
Je moet hier blijven.
Hartelijk dank. Pas goed op Meggie. - Ja. - En op Farid.
Wat?
U moet ook op Farid passen. - Natuurlijk.
Waarom mag ik niet mee, het is toch mijn auto?
Mijn liefje.
Breng haar weer terug.
Dat zal ik doen.
Gedegradeerd tot oppas. Niet te geloven.
Snel, anders vertrekt de trein zonder ons. - Hoelang duurt het tot we er zijn?
Niet zolang. Kom mee. - Mag ik naast je zitten, mam?
Ik ook. - Ik ga wel tussen jullie zitten.
Uit het verre noorden hoorde ze de wind huilen...
en oom Henry en Dorothy zagen hoe het hoge gras zich boog voor de naderende storm.
Tot was het, die Dorothy aan het lachen kreeg.
Hij was een kleine zwarte hond, met zijn lange zachte vacht.
Zijn zwarte knoopogen,
glinsterden leuk op beide zijde van zijn neus.
Toto?
Wees niet bang Toto, je bent niet meer in Kansas.
Toto!
Toto kom er weer onderuit. Snel, anders krijg ik problemen.
Ik ben het, doe de deur open. - Een ogenblik.
En geen kik, goed? Ik meen het.
Het spijt me, ik kan er niks aan doen.
Maar kijk eens, hier heb je Basta.
Sorry, maar alle schurken lijken zoveel op elkaar.
Hallo prinsesje, waar is je vader?
Hij gelooft me niet, dat hij terug gekomen is.
En u vertelt hen dat? - Hij hield een mes tegen mijn keel.
Is hij niet verschrikkelijk. Ze geloven ook niet dat ik de auteur ben.
Zeg ons waar Zilvertong is, anders vermoord ik jullie beiden.
Toto, nee!
Toto?
Mijn God.
Zij kan het ook. Zij heeft ook de gave van haar vader.
Nog een Zilvertong. daar zal de oude Capricorn er blij mee zijn.
We nemen ze allebei mee. - Kom.
Dus als Darius haar uit het boek heeft gelezen...
Nee hoor, ze mankeert niks.
Voornamelijk. - Voornamelijk?
Ze heeft geen stem.
Wat?
Hij heeft haar laatste lente eruit gelezen, en...
ze heeft geen stem.
Maar voor de rest gaat het goed met haar.
Stop alsjeblieft. - waarom?
Stop, alsjeblieft. - Ik snap het, goed. Jij spreekt wezels.
Heb ik je niet gezegd dat je bij die oude man moest blijven?
Hij is zo gemeen.
Niet zo gemeen als Capricorn.
Hij maakt mij niet bang.
Ik ben met moordenaars en dieven grootgebracht.
Dat zou hij wel moeten doen.
Ik zou je te voet moeten terugsturen. - Ik volg je toch weer.
Stap in. - Als alles voorbij is, laat je me zien hoe dat met dat drakenvuur werkt.
Stap nu maar gewoon in.
Hallo, meneer Fenoglio.
Die mannen lopen alleen langs de dorpsgrens. We kunnen beter nu naar binnen sluipen.
Als je bij de arbeidskamers bent,
is Resa's kamer de derde aan de rechterkant...
als we via de achterkant naar binnen gaan. - Ik sluip via de achterkant naar binnen.
Jelli geven me dekking.
We moeten hier omhoog.
Ik zeg je dat dit niet ongevaarlijk is. Je moet vlak achter me blijven.
En we moeten snel zijn.
Na jou.
Kleine pauze?
Nee het gaat al. Laten we verder gaan.
Moet ik... - Nee alles gaat goed.
Wat was dat?
Daar! - Kom op!
Bedankt.
Snel, schiet op.
Sneller, schiet op. We snijden ze de weg af.
Laat ze niet ontsnappen.
Kijk, zie je dat is het drakenvuur. Ik geloof dat ik het ook kan.
Pak eens vast.
Dit duurt me te lang. Ik ga kijken of alles in orde is.
Hij kan niet ver zijn.
Goed gedaan. Dank je wel. - Graag gedaan.
Kijk eens wie er terug is. Wat geweldig.
Precies op tijd terug voor je executie.
Het kasteel van Capricorn, is eigenlijk een vijfsterrenhotel.
Helaas heb je er niks aan, jij gaat de kerker in.
Maar sommige gasten krijgen een kamer met uitzicht.
Resa... Het spijt me.
Luister, je man is hier.
Hij is gekomen, om je te redden.
Hierlangs.
Daar is er nog één!
Kom op!
Ze gaan dustfinger doden.
Daar naar binnen,
Ze gaan hem vermoorden en het is mijn schuld.
Nee, dat is het niet. Wat is er gebeurd?
Bij de letters van het alfabet, het ziet er precies zo uit als in het boek.
Alsof ik in mijn eigen fantasie loop.
Ik ben benieuwd wat Capricorn je laat lezen.
Ik hoop dat het wat leuks is. Ik ben zo benieuwd, jij niet?
Welke vlot dan, Jim? Het oude vlot.
dat oude vlot, dat in honderden stukken ligt?
Je hebt me overtuigd.
Alhoewel ik nu niet weet wat die arme jongen zonder zijn vlot moet doen.
Ik heb geen zin meer in deze stomme spelletjes.
Ik wil weten waar mijn vader is.
Ik heb tot mijn spijt geen elk idee.
Het maakt me ook niks uit, want jij leest net zo goed als hij.
Wat staar jij zo dom?
Je bent precies zoals ik je geschreven heb.
Een laffe schoft - Wat denk jij je wel niet?
U zult voor uw smerige verhaal boeten.
Alleen de koning kan het zwaard er uit trekken, weet u dat al niet meer?
Zou jij eens willen stoppen met dat gelach.
Verdwijn. pak hem. Hij zal met de anderen geëxecuteerd worden.
Hij wil de hond doden.
En wat jou betreft, we zullen wel eens zien hoe verliefd u op u creaturen bent.
Als de Schaduw u het vel van het lichaam afrukt.
U kunt hem niet uit het boek halen, u heeft het laatste exemplaar verbrand.
Ik heb het zelf gezien.
Fout.
Ik heb nog één exemplaar voor mezelf bewaard.
Ben ik niet vol verrassingen?
Tuurlijk, had ik ze niet allemaal kunnen verbranden.
Niet zolang mijn oude vriend daar gevangen zit.
Jullie zullen van hem houden.
En met houden meen ik, uit angst en voor hem beven.
Want snappen jullie, ik hou van deze wereld.
En ik wil op elke pagina mijn naam achterlaten.
Jij en de schaduw gaan we daarbij helpen.
Ik lees voor u geen woord meer.
Echt niet?
Ik laat je eens zien wat er met mensen gebeurt die me niet gehoorzamen.
Die dame is behoorlijk stout geweest.
Extreem lastig, ze probeerde continu te vluchten.
Dus maak ik er nu een einde aan.
Ma?
rustig maar. Ik haal ons hieruit.
We zullen allemaal vluchten. - Kijk eens aan.
Wat een ontroerend schouwspel. Mam.
Kijk me eens aan.
De gelijkenis is niet te overzien.
Denk je nog steeds dat ik je niet zover kan krijgen voor me te lezen?
Niet! ma! Ma, alsjeblieft.
Alsjeblieft!
Meggie...
Is het te laat om veranderingen aan te brengen?
Veranderingen?
Ik dacht; misschien kunt u nog een paar zinnen toevoegen.
Snapt u wat ik bedoel?
Ik hoef niet direct een schoonheid te worden maar heeft u mijn neus al gezien?
U heeft een neus, dat klopt.
Dat lukt toch wel, een beetjes bijwerken, een beetjes veranderen.
Ik weet niet. Een geweldig idee.
Doorlopen!
Wat moet je? Laat me los.
Je kunt niet naar beneden gaan. - ze hebben mijn dochter.
Ze vermoorden je, als je iets doms doet.
Ik had haar nooit alleen moeten laten. - we moeten ons verstoppen.
Je hoeft niet bang te zijn, er staan alleen wat bestofte doodkisten.
Als er griezelige geesten komen, zullen die niet boos op ons zijn.
De prinses moet haar stem sparen, die heeft ze vanavond nodig.
Ik heb mijn moeder gezien. ze zit hier ook gevangen.
Dat weet ik.
Heb je mijn vader gezien? Ja, het gaat goed met hem.
Capricorn heeft nog een exemplaar van het boek.
Hij wil me dwingen om de schaduw eruit te lezen.
Ik heb dezelfde gave. Ik kan het ook.
Daar kun je me weer terug lezen.
In een nacht met volle maan,
keerde de schaduw zich tegen zijn verschrikkelijke...
Capricorn moet dood, laat de schaduw dat maar doen.
Dat is niet zo makkelijk. Voor de kleine prinses.
Capricorn wil dat je vanavond bij krachten bent.
Blijf toch hier, we vertellen spookverhalen.
Oh... - Klopt ook, zoiets hoor jij niet graag.
Jullie kunnen spookverhalen van mij horen...
Mijn buidel.
Nu heb je geen geluksbrenger meer, die je beschermt.
Geef terug! - Kom maar halen.
Wat ben je van plan? - Iemand moet ons hieruit bevrijden.
En ik denk niet dat onze schrijver dat gaat lukken.
Geef hem direct terug. Ik zou oppassen, als ik van jou was.
Misschien heb ik hem wel helemaal niet nodig.
Ik kan ook zo een einde aan je maken.
Ik vervloek je, bij de botten van deze doden hier.
Zeg dat niet. Neem dat terug. - Zijn geest zal je overal volgen.
Dat neem je terug.
Maak die deur open. - Snel.
Maak open. Laat me eruit.
Welke is het? - help! De gevangenen willen vluchten!
Je vuur, gebruik je vuur! - Schiet op.
Help! de gevangen slaan op de vlucht.
De gevangenen slaan op de vlucht. - Kom op!
Schiet op! - De gevangenen slaan op de vlucht. Help!
Help! - Het spijt me, het lukt me niet.
Ik kan het niet, het spijt me.
Ga niet weg.
Je moet niet zo egoïstisch zijn, alleen maar omdat ik je zo heb geschreven.
Je hebt veel meer in je mars. Dat heb je zelf gezegd. Dus help ons!
Help ons dan. - Laat ons niet achter.
De gevangenen slaan op de vlucht. Help!
Ga niet. Kom terug.
Oh, god.
Dit is vermoedelijk de grootste domheid, die je ooit hebt begaan, Elinore.
Het is nog steeds een bende schurken en moordenaars.
Hoe stel jij je dat voor?
Wil je gewoon binnen stappen en vertellen wat ze moeten doen?
Alsof ze naar jou luisteren.
Oude boekenwurm, je zit altijd met je hoofd ergens anders.
Dank je wel. - Je leeft nog.
Dank je wel. - Goed, het is al goed.
Luister... - Heb je ze gevonden?
Hoe gaat het met Meggie en Resa? - Goed. Voorlopig.
Maar Capricorn heeft nog een exemplaar van het boek. - Wat?
Hij heeft er één achtergehouden.
Dat was altijd al zijn plan, dat hij...
de Schaduw uit het boek zou laten lezen.
Ik kan de schaduw niet uit het boek lezen. Dan zijn we allemaal dood.
Hij heeft je niet meer nodig.
Hij heeft iemand anders gevonden. Meggie.
Meggie?
Heeft een schrijversblok?
Misschien kan ik u wel helpen. - Klopt ook, je wilt schrijfster worden.
U zegt het, alsof het iets slechts is. - Nee, alleen iets heel eenzaams.
Soms is de wereld die je levendig wilt maken,
veel vriendelijker dan die waar je zelf in leeft.
En u zou liever daar leven.
Je bent best wel slim, Meggie.
Iets beters als jij, kan men zich in de gevangenis niet wensen,
terwijl men op zijn dood wacht.
Ik heb nog niet alles wat ik nodig heb,
maar ben er bijna.
Verdomme, ze zijn te vroeg. Dat komt ongelegen.
Er moet toch iets tussen liggen.
De tekst moet perfect zijn, anders werkt het niet.
Het moet door een auteur geschreven zijn. Het moet zo klinken als Inkheart.
Hier, heb je het.
Wat is hier?
Iets wat je na mijn dood, aan me zal herinneren.
Och, van dat gekibbel van jou, moet ik niet veel hebben, oude man.
Je bent toch één van mijn gekibbel, domme gans.
Ik zou voorzichtig zijn welk papier ik zou verscheuren.
Waar breng je haar heen? - Ze moet haar feestgewaad aantrekken.
Wees niet bang, je bent ook voor het feestmaal uitgenodigd...
zonder jouw zouden we toch niet eten, Je bent niet voor niets het hoofdgerecht.
De Schaduw zal zich vanavond aan jou zat eten.
Dus wees er maar zeker van, dat iemand je nog komt halen.
Je wilde toch alleen zijn, zo nu heb je dat bereikt.
Alleen in de wildernis. Muggensteken, blaren, en...
God. heb je trouwens een plan?
Nee, geen plan.
Alleen een motor huren, je een kaart kopen, de rest komt wel vanzelf.
Hier is mijn plan. - Ik luister.
Je benut je vuur, en je zorgt zo voor een afleiding.
Ik kan het kasteel in brand zetten. - Ik kan je daarbij helpen.
Kom niet te dicht bij me.
Als Capricorn zijn mannen, het vuur proberen te blussen...
ga ik Meggie en Resa redden.
Wij zijn met minder dan zij, en zij hebben zulke...
Geweren. - Daarom verkleden we ons als zwarte jassen. Laten we gaan.
Ik kom al.
Het is echt een schitterend klein dorp.
Iets groters.
Ik zal de grenzen van mijn rijk uitbreiden.
Daarom heb ik de Schaduw nodig. En ik wil niet dat er nog iemand vlucht.
Als je niet ophoudt met trillen, zal ik je steken met een naald.
Verwacht je nu echt, dat ik een heel leger uit een boek lees?
Heb je en beter idee? - Nee.
Dat dacht ik al.
Schiet eens op.
Kom op!
Schiet op.
Vooruit.
Probeer me er niet in te luizen, anders zie jij je moeder nooit meer terug.
Als je zover bent.
De tijd is gekomen. we worden weer herenigd, met onze oude vriend.
Schiet op, vullen die hap.
Goede avond.
U wilt hier toch zeker ook weg.
Dan moet u mij nu helpen.
Inkheart!
Zeg de woorden!
Dat doe je echt heel goed.
Dat wil niet zeggen dat we nu vrienden zijn.
Lees voor!
Inkheart!
Lees voor!
Hier heb ik het.
Capricorn voerde een stel brutale mannen aan,
die iedereen angst aanjoegen.
Als er één van hen opdook, dan... - Resa.
sloten de mensen de deuren, en verstopten hun kinderen.
Er was een die meer angst veroorzaakte dan wie ook van de schurken.
Ze kenden hem als...
...de Schaduw.
De Schaduw.
Hij was herrezen uit de as, van Capricorn zijn slachtoffers.
De Schaduw was onsterfelijk en onverwoestbaar en zonder medelijden,
net als zijn meester.
Zijn vingers en zelf zijn adem brachten de dood.
Hij sloop als een dief in de nacht.
Hij verschijnt alleen als Capricorn hem roept.
Hij verrijst vanuit het niets als een vuurrood beest.
Stop met lezen, Meggie.
Om zijn volgende slachtoffer te verslinden.
Stop met lezen, Meggie.
Meggie, stop met lezen!
Prachtig.
Mijn vreugde.
Toto. Lief beest.
Mam!
Mijn vreugde. - Vuur!
Maar in een sterrenrijke nacht hoorde de Schaduw een andere stem.
De stem van een meisje. En toen ze zijn naam riep,
herinnerde hij zich al die personen, waaruit hij gevormd was.
Aan al die pijn, aan al die droefheid.
De Schaduw viel alles weer te binnen, en hij besloot zijn wraak te nemen.
Wraak aan degenen die schuld waren aan dit alles.
Ze moet ophouden. - En zo ging de Schaduw naar zijn meester...
en stak zijn armen uit as, naar hem.
Dit is niet het juiste boek. Dit zijn niet de juiste woorden,
Ze moet stoppen.
Iemand moet haar verhinderen om verder te lezen.
Ophouden. - Meggie, pas op.
Geef hier!
Wat fijn dat je er bent.
Zilvertong, je komt net op tijd voor de maaltijd.
Nee!
Niet mijn kasteel.
Aanvallen!
Ga uit de weg.
Resa!
Nee!
Denken jullie nu echt, dat jullie van me kunnen winnen?
Schiet op, verslind ze.
Dan moet je eerst aan mij voorbij gaan.
Kom! - Voorzichtig, Mo!
Lees verder, Meggie! - Wat?
Lees verder. - dat gaat niet, meer heb ik niet.
Dan schrijf het.
Schrijf Meggie!
Je kunt het!
De Schaduw wendde zich af van de onschuldige...
Schiet op Meggie.
De Schaduw wendde zich af van de onschuldige
en ging naar zijn boze meester, die al die jaren over hem had geheerst.
De Schaduw, strekte zijn ashanden naar hem uit.
En terwijl hij dat deed,
werd Capricorn gegrepen door de oude pagina's.
Hij werd zo doorzichtig en dun als papier.
Ik laat dit niet toe.
Capricorns zwarte ziel was door de angst bezeten,
toen hij inzag dat het einde naderde.
Hetzelfde lot ondergingen de zielen die door de blik van de Schaduw werden getroffen...
die kwaad hadden gedaan in de naam van Capricorn.
En ze verdwenen, als as die door de wind werd weggeblazen.
Nee!
En het verschrikkelijke beest loste zelf ook op, en was niet meer.
Daar is Meggie. ze leest voor.
Ze gaan weer terug naar het boek.
Ik mis alles.
Ik wil niet terug in dat kloteboek.
En iedereen die tegen hun wil geroepen waren,
en in het gezichtsveld van het meisje waren,
werden bevrijd.
Ze werden verlost en teruggestuurd naar waar ze vandaan kwamen.
Verlos me alsjeblieft.
En de oude schepper zijn wens vervulde zich,
hij verdween in de wereld waarvan hij had gedroomd.
En tot slot de hartenwens van het meisje waar ze haar leven lang op gewacht had...
De moeder waarvan ze wist ooit weer te zien, en de vader waar ze zielsveel van hield...
liepen op haar toe om haar in hun armen te nemen.
Ik heb jullie zo gemist.
Wat is er gebeurd?
Ik ben te laat.
Ik ben te laat, ze zijn allemaal weg.
Ik was te laat, ik kan niet meer naar huis.
Nu zal hij me nooit meer terug lezen.
Hij heeft toch gezegd dat hij het zal doen. Als hij zijn vrouw terug heeft.
Maar dat doet hij niet.
Haar nog eens te verliezen, dat riskeert hij niet.
Dat kan ik ook niet van hem verlangen.
Stop nu toch, Elinor. Je huilt toch niet bij een goed einde.
Kom hier.
Dustfinger.
Laten we gaan. Kom, het wordt tijd.
Snel. - Meggie, kom schiet op.
Het boek is weg. - Niet erg, we hebben het niet meer nodig.
Verdorie, nu heb ik wekenlang nachtmerries.
Kom!
Alles goed?
Wilde je zonder mij weggaan?
Nee toch.
Blijf liever bij die anderen.
Maar als je toch weg wilt gaan. zou je dit misschien moeten meenemen
Je hebt het gestolen. - ik heb dat van de beste geleerd.
En ik dacht dat we misschien toch iemand kunnen zouden vinden.
Een andere lezer die je terug kan sturen.
En het meisje dan?
Je vindt haar toch leuk, of niet?
Als je met mij meekomt, zie je haar misschien nooit meer.
Dit heb ik uit de zak van Zilvertong gepikt.
Nou ja...
als ik al niet van je af kan komen kun jij je tenminste nuttig maken.
We hebben een lange reis voor de boeg.
Dustfinger!
Ik heb het beloofd.
Nu ben jij aan de beurt.
Wil je dit echt? Je weet wat er op het einde gebeurd.
Ik heb dat ook tegen de schrijver gezegd, nu heeft hij geen macht over mij.
Ik heb mijn lot zelf in de hand.
Succes.
Begrijp dit niet verkeerd, maar kom alsjeblieft niet meer terug.
Ga je gang.
Vele jaren waren voorbij gegaan,
dat Dustfinger de oude molen terug had en weiden gezien had.
Maar alles was nog veel mooier dan hij in gedachten had.
Vlinders vlogen over het gras...
Hij is terug.
Daar waar hij thuis hoort. - En jij dan?
Ik kan hem niet volgen.
Omdat ik Gwin heb gehouden. Zo zal zijn verhaal een ander einde hebben.
Hij zal niet sterven.
Je kunt met ons meegaan.
Dat was het idee, van mama.
Sorry, had ik dat niet moeten zeggen.
Reken er maar niet op, dat ik jou terug zal lezen.
Kan je me leren hoe je moet lezen? - Ja.
Misschien.
Dan leer ik je de drakenvlammen.
Roxanne!